صادرات مواد غذایی ایران به گرجستان؛ شرایط بازار و محصولات دارای ظرفیت صادرات

مقدمه تحلیلی

گرجستان برای صادرکنندگان مواد غذایی ایران بازاری کوچک از نظر جمعیت، اما فعال از نظر واردات، گردشگری و توزیع منطقه‌ای است. بازار گرجستان را نباید فقط بر مبنای جمعیت این کشور ارزیابی کرد. این بازار سه ویژگی دارد که برای صادرکننده مواد غذایی ایران اهمیت ویژه ایجاد می‌کند: وابستگی قابل توجه به واردات، صنعت گردشگری فعال و موقعیت جغرافیایی میان قفقاز، دریای سیاه، ترکیه، روسیه، ارمنستان و جمهوری آذربایجان.

در سال ۲۰۲۵ بیش از ۵.۵ میلیون سفر گردشگری بین‌المللی در گرجستان ثبت شد و تعداد کل سفرهای بین‌المللی مسافران به حدود ۷.۸ میلیون رسید. این حجم گردشگر بر تقاضای هتل‌ها، رستوران‌ها، کافه‌ها، فروشگاه‌ها و عمده‌فروشان مواد غذایی اثر مستقیم دارد. گردشگری به‌ویژه در تفلیس، باتومی و مناطق گردشگری فصلی، بازار مصرفی را بزرگ‌تر از آن چیزی می‌کند که صرفاً از جمعیت کشور برداشت می‌شود.

برای ایران، مزیت اصلی گرجستان تنها فاصله جغرافیایی نیست. داده‌های تجارت نشان می‌دهد کالاهای غذایی ایرانی هم‌اکنون در چند گروه مشخص وارد این کشور می‌شوند. در سال ۲۰۲۵، گروه لبنیات و محصولات مرتبط با منشأ حیوانی از ایران حدود ۲۲.۳۸ میلیون دلار ارزش داشت؛ میوه و خشکبار ۸.۵۴ میلیون دلار و سبزی و صیفی ۵.۴۴ میلیون دلار. بنابراین درباره «ظرفیت صادرات» باید میان محصولی که صرفاً امکان فروش دارد و محصولی که ورود تجاری آن قبلاً در آمار گمرکی اثبات شده است تفاوت قائل شد.

رقابت در گرجستان نیز ساده نیست. ترکیه، روسیه، کشورهای اروپایی، ارمنستان، جمهوری آذربایجان و کشورهای آسیای مرکزی در بخش‌های مختلف مواد غذایی حضور دارند. صادرکننده ایرانی زمانی می‌تواند سهم پایدار بسازد که سه موضوع را هم‌زمان مدیریت کند: قیمت تحویل‌شده رقابتی، کیفیت ثابت و اجرای دقیق الزامات ورود و برچسب‌گذاری.

۱. بازار مواد غذایی گرجستان چه ویژگی‌هایی دارد؟

بازار مواد غذایی گرجستان ترکیبی از مصرف خانوار، خرده‌فروشی مدرن، بازارهای عمده، صنعت رستوران و هتل و تقاضای گردشگری است. برای صادرکننده ایرانی، شناخت این ساختار مهم‌تر از نگاه‌کردن صرف به ارزش کل واردات است.

بازار کوچک اما واردات‌محور

گرجستان تولید داخلی قابل‌توجهی در محصولاتی مانند فندق، شراب، برخی میوه‌ها، سبزیجات، محصولات دامی و فرآورده‌های کشاورزی دارد. با این حال، سبد مصرف کشور بسیار گسترده‌تر از ظرفیت تولید داخلی است و بخش بزرگی از کالاهای مصرفی و مواد اولیه از خارج تأمین می‌شود. واردات کالایی ۱۸.۶۵ میلیارد دلاری در سال ۲۰۲۵ نشان می‌دهد اقتصاد گرجستان ارتباط بسیار گسترده‌ای با تأمین خارجی دارد.

اهمیت گردشگری برای فروش مواد غذایی

بیش از ۵.۵ میلیون سفر گردشگری در یک سال برای کشوری با جمعیت محدود، اثر مهمی بر مصرف مواد غذایی دارد. هتل‌ها و رستوران‌ها به محصولاتی نیاز دارند که تأمین آن‌ها قابل پیش‌بینی باشد، بسته‌بندی خدمات غذایی داشته باشند و کیفیت آن‌ها در طول فصل ثابت بماند. این مسئله فرصت خاصی برای محصولاتی مانند لبنیات صنعتی، کره و چربی شیر، خشکبار، خرما، میوه تازه، سبزی و صیفی، مواد اولیه قنادی و برخی محصولات بسته‌بندی‌شده ایجاد می‌کند.

خرده‌فروشی و خدمات غذایی دو بازار متفاوت‌اند

محصولی که برای فروشگاه زنجیره‌ای عرضه می‌شود با محصولی که برای رستوران، هتل یا کارخانه خریداری می‌شود الزاماً بسته‌بندی یکسانی ندارد. در خرده‌فروشی اهمیت بیشتری به ظاهر بسته، اطلاعات کامل روی برچسب، وزن مناسب خانوار، ماندگاری، امکان چیدمان در قفسه، بارکد و مشخصات واردکننده و ثبات طراحی داده می‌شود. در فروش عمده و خدمات غذایی، وزن بسته، قیمت هر کیلو، قابلیت نگهداری، سهولت مصرف و یکنواختی محموله معمولاً اهمیت بیشتری دارد.

۲. تجارت ایران و گرجستان در بخش مواد غذایی؛ ظرفیت بالفعل کجاست؟

مهم‌ترین نکته برای ارزیابی صادرات مواد غذایی ایران به گرجستان این است که ابتدا کالاهایی را شناسایی کنیم که همین حالا جریان تجاری واقعی دارند. داده‌های سال ۲۰۲۵ نشان می‌دهد سه گروه غذایی از ایران اهمیت مشخص دارند: لبنیات و فرآورده‌های مرتبط، میوه و خشکبار و سبزی و صیفی.

محصولاتی که در ایران صنعت تولید قدرتمندی دارند الزاماً در گرجستان سهم بالایی ندارند. بازار شکلات و محصولات کاکائویی گرجستان بزرگ است، اما سهم ایران در آن بسیار محدود است و تولیدکنندگان روسیه، اوکراین، ترکیه و اتحادیه اروپا حضور گسترده‌تری دارند. «توان تولید ایران» به‌تنهایی دلیل کافی برای انتخاب یک محصول صادراتی نیست.

۳. کدام مواد غذایی ایرانی بیشترین ظرفیت صادرات به گرجستان را دارند؟

برای انتخاب محصول باید چهار معیار هم‌زمان بررسی شود: سابقه واقعی واردات گرجستان از ایران، اندازه بازار وارداتی، مزیت تولید یا قیمت ایران و امکان رساندن محصول با کیفیت مناسب.

شیر خشک، شیر تغلیظ‌شده و فرآورده‌های لبنی

در سال ۲۰۲۵ حدود ۱۴.۸ میلیون دلار شیر و خامه تغلیظ‌شده یا شیرین‌شده از ایران وارد گرجستان شده است. همچنین بیش از ۶.۳ میلیون دلار کره و سایر چربی‌ها و روغن‌های حاصل از شیر از ایران وارد شده است. این داده نشان می‌دهد زنجیره خرید، پذیرش محصول و کانال تجاری برای بخشی از فرآورده‌های لبنی ایران عملاً وجود دارد. پیش از قیمت‌گذاری باید درصد چربی، ماده خشک، نوع فرآوری، بسته‌بندی، ماندگاری، مشخصات میکروبی و مدارک بهداشتی و دامپزشکی مشخص شود.

مرکبات

ارزش واردات مرکبات تازه یا خشک گرجستان از ایران در سال ۲۰۲۵ حدود ۲.۹۱ میلیون دلار بوده است. برای مرکبات، سورت یکنواخت، حذف میوه‌های آسیب‌دیده، کارتن مقاوم، مدیریت رطوبت و انتخاب مرحله مناسب برداشت نقش تعیین‌کننده دارد.

خربزه، هندوانه و محصولات خانواده ملون

ارزش واردات این گروه از ایران در سال ۲۰۲۵ حدود ۱.۲۶ میلیون دلار ثبت شده است. وزن واحد، یکنواختی اندازه، میزان رسیدگی، شیرینی، سلامت پوست و مقاومت در برابر حمل باید قبل از قرارداد تعریف شود.

خرما و انجیر

گروهی که شامل خرما، انجیر و چند میوه دیگر است در سال ۲۰۲۵ حدود ۱.۲۳ میلیون دلار واردات از ایران داشته است. گونه محصول، اندازه، درصد رطوبت، میزان لهیدگی و نوع بسته باید دقیقاً در قرارداد مشخص شود.

انگور تازه و کشمش

در سال ۲۰۲۵ ارزش گروه انگور تازه و خشک از ایران به گرجستان حدود ۷۸۱ هزار دلار بوده است. گرجستان خود تولیدکننده مهم انگور است؛ ورود باید بر اساس شکاف فصلی، قیمت، کیفیت یا ویژگی خاص محصول انجام شود.

کاهو و سبزی‌های برگی

کاهو و کاسنی با ارزش حدود ۱.۷۵ میلیون دلار بزرگ‌ترین زیرگروه ثبت‌شده سبزی و صیفی وارداتی از ایران در سال ۲۰۲۵ بوده‌اند. فاصله مزرعه تا پیش‌سردخانه، دمای محصول هنگام بارگیری، تهویه و جلوگیری از فشردگی کارتن اهمیت زیادی دارد.

هویج، خیار، کلم و پیاز

واردات هویج و ریشه‌های خوراکی از ایران در سال ۲۰۲۵ حدود ۸۸۰ هزار دلار بوده است. خیار و خیارشور تازه حدود ۶۲۶ هزار دلار، انواع کلم حدود ۶۰۱ هزار دلار و پیاز، سیر و محصولات مشابه حدود ۳۱۷ هزار دلار ارزش داشته‌اند. هزینه حمل، ضایعات و سرعت گردش کالا می‌تواند سود معامله را بیشتر از اختلاف کوچک قیمت خرید تحت تأثیر قرار دهد.

گوجه‌فرنگی

گوجه‌فرنگی ایرانی در آمار ۲۰۲۵ حضور دارد، اما ارزش واردات آن حدود ۱۴۳ هزار دلار بوده است؛ یعنی بسیار پایین‌تر از کاهو، هویج، خیار یا کلم. ورود به این محصول باید بر مبنای تقاضای مشخص خریدار و فصل فروش انجام شود.

۴. اولویت‌بندی محصولات؛ ظرفیت بالفعل با ظرفیت بالقوه

واردات محصولات کاکائویی گرجستان در سال ۲۰۲۵ حدود ۱۳۴ میلیون دلار بوده است، اما واردات همین گروه از ایران تنها حدود ۵۸ هزار دلار ثبت شده است. تقاضا بزرگ است، اما مانع ورود احتمالاً فقط نبود تقاضا نیست؛ رقابت برند، قیمت، شبکه توزیع، بسته‌بندی و شرایط تجاری نیز نقش دارد.

۵. خریدار گرجستانی در سفارش مواد غذایی چه مشخصاتی باید تعیین کند؟

عبارتی مانند «قیمت خرما»، «قیمت خیار»، «قیمت شیر خشک» یا «قیمت مرکبات» برای تهیه پیشنهاد حرفه‌ای کافی نیست. مشخصات محصول باید به زبان قابل اندازه‌گیری تبدیل شود.

توافق شفاهی درباره «کیفیت صادراتی» یا «درجه یک» برای جلوگیری از اختلاف کافی نیست. همین مشخصات باید در قرارداد خرید، پیش‌فاکتور و معیار پذیرش محموله ثبت شوند.

۶. کیفیت، آزمایش و کنترل پیش از بارگیری

کنترل کیفیت صادرات مواد غذایی به گرجستان باید با ماهیت محصول تطبیق داده شود. یک فهرست آزمایش ثابت برای همه محصولات منطقی نیست.

میوه و سبزی تازه

• سلامت ظاهری، یکنواختی اندازه، میزان رسیدگی و عیوب
• کپک، پوسیدگی، آسیب مکانیکی و خسارت سرما یا گرما
• وزن خالص، وضعیت کارتن و دمای محصول هنگام بارگیری
• بررسی باقیمانده سموم بر اساس نوع محصول و الزامات بازار

خشکبار و خرما

• رطوبت، آلودگی حشرات، کپک و مواد خارجی
• درصد محصول آسیب‌دیده و یکنواختی اندازه و رنگ
• وضعیت بسته‌بندی و آلودگی میکروبی در صورت نیاز

لبنیات

چربی، پروتئین، ماده خشک، ویژگی میکروبی، ترکیب و شرایط نگهداری باید با مشخصات قرارداد مطابقت داشته باشند. گواهی آنالیز زمانی ارزش دارد که مربوط به همان بچ تولیدی باشد، روش آزمون و آزمایشگاه مشخص باشد و نتایج با معیار پذیرش تطبیق داده شده باشند. نمونه اولیه نباید محصولی بهتر از کیفیت واقعی تولید انبوه باشد.

۷. مقررات ورود مواد غذایی به گرجستان

صادرات مواد غذایی به گرجستان فقط با صدور فاکتور و بارنامه کامل نمی‌شود. قانون ایمنی غذا، دامپزشکی و حفاظت گیاهان گرجستان تصریح می‌کند کالاهای مشمول کنترل مرزی باید الزامات قانونی این کشور را رعایت کنند.

محصولات گیاهی و حیوانی

میوه تازه، سبزی و برخی محصولات گیاهی ممکن است مشمول کنترل بهداشت گیاهی باشند. محصولاتی مانند لبنیات در حوزه کنترل دامپزشکی حساس‌تر هستند. واردکننده باید الزامات مجوز، گواهی بهداشتی یا دامپزشکی و شرایط پذیرش واحد تولیدی را برای محصول دقیق بررسی کند.

مجوزهای آژانس ملی غذای گرجستان (NFA)

آژانس ملی غذای گرجستان برای مجوز واردات یا ترانزیت کالاهای مشمول کنترل دامپزشکی و همچنین مجوز واردات محصولات گیاهی مشمول کنترل بهداشت گیاهی، خدمات با چند زمان رسیدگی اعلام کرده است:

مجوز دامپزشکی اعلام‌شده یک ماه اعتبار دارد و مجوز مرتبط با محصولات گیاهی می‌تواند حداکثر شش ماه صادر شود. مسئولیت دریافت مجوز باید پیش از قرارداد میان خریدار و فروشنده روشن شود.

برچسب‌گذاری — مصوبه شماره ۳۰۱

مقررات اطلاعات مواد غذایی گرجستان بر پایه مصوبه شماره ۳۰۱ دولت این کشور تنظیم شده و از سال ۲۰۱۹ به اجرا درآمده است. اطلاعات اجباری شامل نام محصول، ترکیبات، آلرژن‌ها، مقدار، شرایط نگهداری و منشأ در موارد لازم است. اطلاعات عرضه‌شده برای مصرف‌کننده باید به زبان گرجی قابل ارائه باشد. طرح نهایی برچسب بهتر است پیش از چاپ انبوه توسط واردکننده تأیید شود.

۸. تعرفه گمرکی، HS Code و مالیات واردات

برای «مواد غذایی» یک نرخ تعرفه واحد وجود ندارد. نظام واردات گرجستان بسته به کد کالا می‌تواند شامل نرخ‌های صفر، ۵ درصد، ۱۲ درصد یا در بعضی گروه‌ها نرخ ویژه باشد. مالیات بر ارزش افزوده واردات برای اغلب کالاها ۱۸ درصد است. جمله‌ای مانند «تعرفه صادرات مواد غذایی ایران به گرجستان ۱۲ درصد است» برای همه کالاها صحیح نیست.

تازه یا خشک بودن، منجمد بودن، میزان فرآوری، وجود شکر، نوع بسته‌بندی، ترکیب محصول و درصد چربی می‌توانند HS Code را تغییر دهند. پیش از تأیید قیمت: شرح فنی کالا تهیه شود؛ HS Code پیشنهادی مشخص شود؛ واردکننده کد را با کارگزار یا گمرک تطبیق دهد؛ نرخ تعرفه و مالیات بر همان مبنا محاسبه شود.

۹. بسته‌بندی مناسب برای بازار گرجستان

انتخاب بسته‌بندی باید از مقصد و کانال فروش شروع شود، نه از بسته‌ای که تولیدکننده به‌طور معمول در بازار ایران استفاده می‌کند.

برای میوه و سبزی تازه، بسته باید حفاظت مکانیکی، تهویه و تحمل چیدمان در حمل زمینی را مدیریت کند. پرکردن بیش از حد کارتن معمولاً نتیجه معکوس دارد. برای خشکبار، حفاظت در برابر رطوبت، اکسیژن و آلودگی اهمیت دارد.

۱۰. مسیر حمل مواد غذایی ایران به گرجستان

ایران و گرجستان مرز مشترک ندارند؛ محموله باید از یک کشور ترانزیتی عبور کند. یکی از کریدورهای شناخته‌شده از مرز ایران و ارمنستان وارد ارمنستان شده و سپس از گذرگاه‌های بین‌المللی زمینی میان ارمنستان و گرجستان، از جمله ساداخلو (Sadakhlo) یا نینوتسمیندا، وارد گرجستان می‌شود.

مسیر دیگر می‌تواند از جمهوری آذربایجان و سپس گذرگاه مرزی این کشور با گرجستان انجام شود. گذرگاه پل قرمز (Red Bridge) برای حمل بین‌المللی کامیونی فعال است. انتخاب بین مسیرها باید با توجه به وضعیت ترانزیت، صف مرزی، بیمه، نوع محصول، هزینه و زمان واقعی انجام شود.

برای کالای تازه، کوتاه‌ترین مسیر همیشه بهترین مسیر نیست. شاخص واقعی باید «زمان کنترل‌شده از سردخانه مبدأ تا تحویل مقصد» باشد. سامانه گمرکی گرجستان برای کامیون‌هایی که به گذرگاه‌های مهم مانند ساداخلو، پل قرمز و نینوتسمیندا مراجعه می‌کنند استفاده از پارکینگ‌های تعیین‌شده و سامانه مدیریت الکترونیکی وسیله نقلیه را پیش‌بینی کرده است.

• پیش‌سرد شدن محصول و دمای واقعی هنگام بارگیری
• تنظیم دستگاه سرمایش، گردش هوا و سلامت درزگیرها
• ثبت دما و مدیریت توقف‌های مسیر

۱۱. رقبای اصلی ایران در بازار گرجستان

ترکیه به دلیل نزدیکی جغرافیایی، تنوع صنعت غذایی و شبکه تجاری قوی یکی از مهم‌ترین رقباست. در سال ۲۰۲۵ ترکیه با حدود ۲.۷۵ میلیارد دلار کالا، بزرگ‌ترین مبدأ واردات گرجستان بود.

در سال ۲۰۲۳، گرجستان حدود ۶۰.۶ میلیون دلار سبزی و ریشه خوراکی وارد کرد که سهم ترکیه نزدیک ۲۷.۸ میلیون دلار بود؛ ایران نیز با حدود ۳.۲ میلیون دلار در میان تأمین‌کنندگان قرار داشت. شاخص مناسب‌تر، هزینه قابل فروش محصول در مقصد است.

۱۲. قیمت صادرات مواد غذایی به گرجستان چگونه تعیین می‌شود؟

قیمت واحد بدون تعریف مشخصات کالا، مبنای مناسبی برای مقایسه نیست. قیمت واقعی تحت تأثیر نوع محصول، کیفیت، فصل، بسته‌بندی، آزمایش، سردخانه، حمل داخلی ایران، حمل ترانزیتی، بیمه، شرایط تحویل، مقدار سفارش، مقصد در گرجستان، الزامات برچسب و شرایط پرداخت است.

برای محصول تازه باید ضایعات احتمالی نیز در محاسبه واردکننده دیده شود. دو پیشنهاد برای مرکبات ممکن است در مبدأ اختلاف قیمت محدودی داشته باشند، اما اگر پیشنهاد ارزان‌تر سورت ضعیف و درصد خرابی بیشتری داشته باشد، هزینه واقعی هر کیلو محصول قابل فروش در مقصد بالاتر خواهد شد. استفاده صحیح از Incoterms کمک می‌کند مسئولیت حمل، بیمه و تحویل روشن باشد.

۱۳. چک‌لیست واردکننده پیش از ثبت سفارش

1. نام دقیق و شکل فرآوری محصول مشخص شود.
2. HS Code پیشنهادی با واردکننده و کارگزار گمرکی تطبیق داده شود.
3. مقدار سفارش و برنامه تحویل تعیین شود.
4. نمونه تجاری دریافت و تأیید شود.
5. مشخصات فنی نمونه به قرارداد منتقل شود.
6. معیارهای ظاهری و تلرانس عیوب نوشته شود.
7. آزمایش‌های موردنیاز مشخص شود.
8. الزامات بهداشت گیاهی یا دامپزشکی قبل از بارگیری بررسی شود.
9. مجوز واردات در صورت نیاز دریافت شود.
10. طرح برچسب گرجی پیش از چاپ تأیید شود.
11. وزن خالص و وزن ناخالص بسته مشخص شود.
12. نوع کارتن، کیسه، ظرف یا لفاف تأیید شود.
13. تعداد واحد در کارتن مادر مشخص شود.
14. نحوه پالت‌بندی تعیین شود.
15. ماندگاری باقی‌مانده هنگام تحویل مشخص شود.
16. شرایط دمایی حمل تعیین شود.
17. مسیر ترانزیت قبل از بارگیری انتخاب شود.
18. مسئولیت هزینه‌های مرزی و ترانزیتی روشن شود.
19. شرایط تحویل و Incoterms در قرارداد درج شود.
20. اسناد لازم پیش از حرکت کامیون کنترل شوند.
21. روش رسیدگی به مغایرت کیفیت در قرارداد نوشته شود.
22. برای محصول تازه، روش کنترل دما و زمان تخلیه تعیین شود.

۱۴. برای دریافت قیمت دقیق چه اطلاعاتی باید ارسال شود؟

• نام دقیق محصول و تازه، خشک، منجمد یا فرآوری‌شده بودن
• مشخصات، گونه، درجه کیفی، اندازه یا وزن واحد
• حداکثر عیوب قابل قبول، رطوبت، درصد چربی یا ماده خشک
• وزن هر بسته، نوع بسته‌بندی و برند تولیدکننده یا اختصاصی
• حجم سفارش، شهر مقصد، شرایط تحویل و نوع وسیله حمل
• دمای موردنیاز، آزمایش‌ها، گواهی‌ها و زمان تحویل

عبارت «یک کامیون میوه برای تفلیس» برای قیمت‌گذاری دقیق کافی نیست. در ایرانکو نیز خریدار می‌تواند درخواست تأمین را با همین اطلاعات ثبت کند تا گزینه‌های موجود بر اساس محصول، بسته‌بندی، مقدار و مقصد بررسی شوند.

۱۵. راهبرد ورود به بازار گرجستان برای تولیدکننده ایرانی

مرحله اول: انتخاب محصول با دلیل واقعی برای خرید

پاسخ می‌تواند قیمت تحویل‌شده مناسب‌تر، دسترسی در فصل کمبود، مشخصات فنی مناسب، تنوع کمتر رقبا، امکان برند اختصاصی، حجم تأمین مطمئن یا بسته‌بندی متناسب باشد. اگر هیچ‌یک از این مزیت‌ها وجود ندارد، صرفاً نزدیک بودن ایران کافی نیست.

مرحله دوم: آغاز با یک محموله قابل کنترل

سفارش آزمایشی می‌تواند اطلاعات واقعی درباره مدت حمل، هزینه مرزی، کیفیت هنگام تحویل، رفتار بسته‌بندی، ضایعات، واکنش خریدار و سرعت فروش ایجاد کند.

مرحله سوم: استانداردسازی کیفیت

خریدار عمده زمانی سفارش را تکرار می‌کند که بتواند کیفیت محموله بعدی را پیش‌بینی کند — از اندازه و رنگ محصول تازه تا درصد چربی یک ماده اولیه صنعتی.

مرحله چهارم: فروش از شهر و کانال درست

تفلیس مهم‌ترین مرکز تجاری کشور است. باتومی وابستگی بیشتری به گردشگری دارد. قبل از تولید بسته خرده‌فروشی گسترده، کانال فروش باید مشخص باشد.

۱۶. تأمین مواد غذایی ایرانی برای بازار گرجستان

در خرید بین‌المللی مواد غذایی، تفاوت دو پیشنهاد معمولاً فقط در قیمت نیست. نوع محصول، درجه کیفی، وزن، بسته‌بندی، ماندگاری، شرایط حمل، آزمایش و مدارک می‌تواند نتیجه معامله را تغییر دهد. برای خریدار گرجستانی، بهترین نقطه شروع تهیه یک درخواست خرید دقیق است.

ایرانکو امکان ثبت درخواست خرید بر اساس مشخصات فنی را فراهم می‌کند تا گزینه‌های تأمین موجود در ایران بر همان مبنا بررسی شوند. برای بررسی تأمین محصول برای گرجستان، نام دقیق کالا، مقدار تقریبی، شکل بسته‌بندی، مقصد، زمان تحویل و معیارهای کیفی در یک درخواست واحد ثبت شوند.

جمع‌بندی

صادرات مواد غذایی ایران به گرجستان زمانی جذاب است که بر داده واقعی بازار بنا شود، نه صرفاً نزدیکی جغرافیایی. آمار سال ۲۰۲۵ نشان می‌دهد حضور ایران در چند گروه غذایی کاملاً واقعی است: فرآورده‌های لبنی و به‌ویژه شیر تغلیظ‌شده و چربی‌های شیر، میوه و خشکبار و سبزی و صیفی.

مرکبات، محصولات خانواده ملون، خرما، کاهو، هویج، خیار و کلم نمونه‌هایی از تقاضای بالفعل هستند. گروه‌هایی مانند شکلات و شیرینی بازار وارداتی بزرگی دارند، اما سهم فعلی ایران محدود است. صادرکننده باید مشخصات قابل اندازه‌گیری بفروشد و HS Code، تعرفه، کنترل‌های دامپزشکی یا بهداشت گیاهی و برچسب گرجی را پیش از ارسال بررسی کند.

گرجستان برای محصولی با کیفیت ثابت، قیمت تحویل‌شده منطقی و زنجیره تأمین قابل اعتماد می‌تواند بازار تکرارشونده و قابل توسعه‌ای در منطقه قفقاز باشد.

پرسش‌های متداول